WÄ™drujÄ…c po Paryżu znajdziemy inne "polskie" miejsce . Jest to cukiernia Dalloyau do dziÅ› sÅ‚ynnÄ…ca ze znakomitych napoleonek. Do niej chadzaÅ‚ Fryderyk Chopin. Cukiernia byÅ‚a (i jest) w bliskim sÄ…siedztwie sÅ‚ynnej sali Pleyela, w ktòrej grywaÅ‚. Warto przypomnieć, iż Ignace Pleyel byÅ‚ znanym muzykiem i kompozytorem. Ale zasÅ‚ynÄ…Å‚ w Å›wiecie gÅ‚ównie z produkcji znakomitych fortepianów. OtworzyÅ‚ też wiele tzw. Salonów Muzycznych. Nie ulega kwestii, że odegraÅ‚ on dużą rolÄ™ w poczÄ…tkach kariery Fryderyka Chopina w Paryżu. Pierwszy koncert w 1832 miaÅ‚ miejsce w salonie Pleyela. Wszystkie późniejsze publiczne koncerty Chopina w Paryżu odbywaÅ‚y siÄ™ tam również. Krótko przed Å›mierciÄ… w 1849 Chopin graÅ‚ tam po raz ostatni.

Do Paryża przyjeżdżali liczni polscy artyści, by się uczyć tam gdzie sztuka zawsze stanowiła ważny element życia. Tu też szukano nowinek, eksperymentowano. W Paryżu mieszkali i studiowali malarstwo tacy artyści jak Olga Boznańska, Jan Chełmoński, Leopold Gotlieb,Tadeusz Makowski, Jacek Malczewski , Stanisław Wyspiański i wielu innych.

Przy okazji chcÄ™ dodać, iż muzeum w Gdansku urzÄ…dziÅ‚o w kwietniu 2010 wystawÄ™ niektórych, mniej znanych prac tych artystów. Obrazy pochodzÄ… ze zbiorów Biblioteki Polskiej w Paryżu. PowstaÅ‚a ona w 1838 roku zaÅ‚ożona przez ksiÄ™cia Adama Czartoryskiego, Jana Niemcewicza, Karola Sienkiewicza. Biblioteka jest najstarszym i najwiÄ™kszym (np. ksiÄ™gozbiór w 1989 liczyÅ‚ 220 tysiecy voluminów) oÅ›rodkiem polskiej emigracji. Jest ona niestety maÅ‚o znana polskiemu odbiorcy. Szkoda.

W Bibliotece miesci siÄ™ interesujÄ…ce Muzeum Adama Mickiewicza. PoczÄ…tki muzeum siÄ™gaja roku 1903, kiedy najstarszy syn poety, WÅ‚adysÅ‚aw , zdeponowaÅ‚ pamiÄ…tki po ojcu. DarowaÅ‚ też jakieÅ› fundusze na utrzymanie tych zbiorów. Ostatnio, dziÄ™ki dotacjom prywatnym , Muzeum przeszÅ‚o dwuletniÄ… peÅ‚na renowacjÄ™. StaÅ‚a siÄ™ ona możliwa dzieki "Fundacji Zaleskich" z Amsterdamu . Natomiast dziÄ™ki hojnoÅ›ci paÅ„stwa Izabelli i Huberta d'Ornano przeprowadzono gruntowny remont Biblioteki. DarczyÅ„cy w ten sposób upamiÄ™tnili rodziców Izabelli: ambasadora Józefa Potockiego i jego żonÄ™ KrystynÄ™ PotockÄ… z domu RadziwiÅ‚Å‚. PiÄ™kne to gesty ludzi, którzy nie tylko nie zapominajÄ… o swoich korzeniach, ale pragnÄ… zachować to, co zbudowaÅ‚y poprzednie pokolenia emigrantów.

Jest nadzieja, że Muzeum odwiedzać bÄ™dÄ… licznie przyjeżdżajacy do Paryża Polacy ze Å›wiata, jak i ci, którzy licznie osiedli w Paryżu w ostatnim trzydziestoleciu.

Jeżeli ktokolwiek z czytajÄ…cych o "moim polskim Paryżu" znajdzie sie w tym mieÅ›cie to może bÄ™dzie pamiÄ™tać, że warto wstÄ…pić do Biblioteki . MyÅ›lÄ™, że to bÄ™dzie dobre doÅ›wiadczenie. Pozwoli ono przekonać siÄ™, że emigracja nie tylko byÅ‚a skÅ‚ócona, ale potrafiÅ‚a budować.

cdn.

Ryszarda L. Pelc, USA, 24 sierpnia 2010 r.

oprac.JC HappySenior.pl ,żr.PAP Polonia dla Polonii